afdrukvriendelijk Afdrukvriendelijk

Tragedie


03:00 | 06:15 | 10:45 | 11:17 | 11:25


10:45 - JG 26 - Woensdrecht

Gefechtsalarm! De Luftwaffe-piloten reppen zich naar hun toestellen.Vlug stijgen de jagers naar 8000m hoogte. Jörg Kiefner:

"Daar plotseling, de 'Dicke Autos', de viermotors. Tussen de bommenwerpers, die als een druiventros onder ons hangen, ontploffen de granaten van de Flak. Wij sluiten aan en vliegen parallel met de bommenwerpers naar de voorkant van de formatie. Daar draaien onze eerste jagers reeds af om hen frontaal aan te vallen. Wij erachteraan. Aanval schuin van voor en lichtjes vanuit de hoogte. Eerst zien de reuze vliegende forten er uit als kleine streepjes, maar nu worden ze razendsnel groter en groter. Nu er recht op af, mikken, een vuurstoot van enkele seconden om dan als een bliksemschicht doorheen de ganse formatie te flitsen. Een fantastisch ogenblik. Reuzengroot zijn deze kisten, enkele verlaten reeds de formatie".




11:15 - 'The Jolly Roger' - noorden van Antwerpen

Navigator McClatchey heeft een nieuwe plaatsbepaling doorgegeven. Volgens zijn nauwkeurige berekeningen hebben ze zopas de Nederlands-Belgische grens overschreden. Staartschutter Joe Schreppel kijkt waakzaam rond. Het is zijn tweede missie en dus de tweede maal dat hij zich boven vijandelijk gebied bevindt. Rechts bemerkt hij keurige weilanden en velden, als met een liniaal uitgetekend. Als hij zijn hoofd naar links wendt ziet hij een kronkelende rivier die uitmondt in zee. Aan één van de kronkels bevindt zich een stad die omgeven is door een fortengordel. Een vliegveld waarvan de startbaan uitloopt tot één van die forten is duidelijk waarneembaar.

Onbewust kijkt Joe naar de locatie waar hij drie dagen later begraven zal worden.

Dan plots: "BANDITS !!! BANDITS !!! 10 O'CLOCK HIGHT !!!" Geratel van machinegeweren, een hevige schok, een verscheurende pijn in de buikstreek, bloed sijpelt uit de wonden. Joe is vertwijfeld, wat moet hij doen? Hij probeert contact te maken via de intercom maar die geeft enkel ruis. Hij voelt hoe zijn krachten begeven. Het vliegtuig maakt rare sprongen, begint dan naar links weg te glijden. We zijn reddeloos verloren, denkt hij, als scherpe brandgeur de ruimte vult, ik ben de enige overlevende.

Hij sleept zich naar het ontsnappingsluik. Niemand te zien, geen helpende handen, alleen die ijskoude gierende wind die uit het luik blaast. Hij zet zich op de rand, duwt zich af, stort naar beneden. Niet te vlug het valscherm openen herinnert hij zich nog als het reusachtige staartstuk boven hem voorbij suist. Na een tiental tellen, op de rand van bewustzijn, opent hij zijn parachute.

tekening: Scott Nelson

Een hevige snok die zijn gewonde lichaam dreigt doormidden te splijten, dan zweeft hij willoos schommelend naar beneden.


volgende >