afdrukvriendelijk Afdrukvriendelijk

Tragedie


03:00 | 06:15 | 10:45 | 11:17 | 11:25


11:17 - 'The Jolly Roger' - noorden van Antwerpen

Bruno Gallerani is de werktuigkundige/schutter aan boord van 'The Jolly Roger'. Hij maakt geen deel uit van de normale bemanning maar is een last-minute invaller. Hij had er reeds meerdere missies opzitten en maakt zich zorgen over de vermeende onervarenheid van de overige bemanning. Zijn taak is om in te grijpen bij technische problemen. Boven vijandelijk gebied bemant hij de draaibare rugkoepel die vlak achter en boven de beide piloten is opgesteld. Dit is zijn wedervaren :

"De aanval duurde slechts kort. Het meeste gebeurde vooraan (de formatie) en ik heb de vuurstoot niet gezien die ons raakte. Ik probeerde de jagers onder schot te nemen maar ze waren me te snel af. Dan raakte ons iets aan de linkerkant. Ik wist dadelijk dat er iets ernstigs was gebeurd omdat de bediening van mijn machinegeweren was uitgevallen alhoewel de koepel nog bleef functioneren. Ik bleef rondjes draaien om de jagers af te schrikken maar het was allemaal nutteloos.
Ik keek vervolgens naar beneden en zag een gapend gat juist achter de co-piloot aan de rechterkant van het vliegtuig. Het was groot genoeg om er rechtop in door te lopen. Ik bemerkte ook aan dezelfde kant dat er rook kwam uit één van de motoren en dat we niet langer meer in de formatie vlogen en hoogte verloren. De intercom werkte niet langer en ik leunde verder naar beneden en vroeg de piloot of het geen tijd was om het toestel te verlaten en die ging akkoord.
Ik liet me verder zakken tot in de neus van het toestel waar ik samen met de navigator en de bommenrichter hetzelfde ontsnappingluik wilde gebruiken. Het eerste wat ik daar opmerkte was de navigator die geraakt was door 20mm geschut. Er zat een groot gat in zijn borst en overtuigd dat hij dood was heb ik verder geen tijd verloren om naar andere verwondingen te zoeken. Ik riep naar de bommenrichter om het ontsnappingsluik te openen maar hij kreeg er geen beweging in.
Ik herinner dat ik naar voren reikte, hem bij het zitvlak greep en hem opzij duwde waarna ik het luik open schopte. Ik duwde hem naar buiten en vervolgens nog eens twee anderen. Ik weet niet wie dat waren; ik denk dat ze dit nog nooit geoefend hadden; het leek wel of ze tegen hun zin sprongen. Tenslotte sprong ikzelf ..."


B-17 Bail Out Plan

Begrijpelijk dat die twee tegen hun zin springen want één van hen is de de zijschutter Larry Stokes. Die heeft zijn belofte ingelost en eerst de buikschutter James Brown uit zijn benarde positie geholpen, om vervolgens te ontdekken dat zijn valscherm doorboord is door granaatsplinters. Radeloos gaat hij op zoek naar een reserve parachute, trouw achtervolgd door een hulpvaardige James Brown.

Hun zoektocht leidt hen naar het boeggedeelte waar ze de parachute van de dode McClatchey proberen te bemachtigen, maar het lichaam van de navigator geeft het reddingsmiddel niet prijs. De tijd dringt, dadelijk is het te laat om nog te springen. Gallerani ziet hun wanhoop, dwingt hen kordaat naar het open luik en duwt hen naar buiten vooraleer zelf te springen. Tijdens zijn afdaling ziet Gallerani tot zijn ontzetting plots twee Duitse jagers op hem afduiken, maar de jagers schommelen enkel eventjes met hun vleugels om te tonen dat ze hem hebben opgemerkt en razen verder.


tekening: Scott Nelson

11:20 - Zoersel

Gefascineerd kijkt het groepje scouts naar de luchtgevechten die zich boven hun hoofden afspelen. De strakke witte condensstrepen van de bommenwerpers, de lichtflitsen van de jagers er tussendoor, de zwarte wolkjes van het luchtdoelgeschut, de getroffen toestellen die zich langzaam uit de formaties losmaken; het zijn beelden die ze zich hun hele verdere leven blijven herinneren. Uit één van de toestellen maken zich stipjes los, parachutes ontvouwen, de jongens tellen hardop mee: één, twee ... drie ... vier en kijk, daar nog één ... vijf!


11:25 - Zoersel

Joe Schreppel komt terug tot volle bewustzijn als zijn parachute wordt afgeremd door de takken van een boom. Met een scheurend geluid wikkelt de zijde zich rond een tak; scheurt dan verder, de valschermdrager als een pop heen en weer slingerend, komt dan tot rust. Opnieuw bevindt Joe zich in een hoogst onaangename positie. Half hangend, half leunend tegen de boomstam, de voeten nauwelijks de grond rakend, beseft hij maar al te goed het precaire van zijn situatie. Als hij met zijn mes probeert om de lijnen van zijn valscherm door te snijden, moet hij het mes krachteloos laten vallen. De schroeiende pijn in zijn ingewanden is onhoudbaar.

Hij heeft dringend hulp nodig, maar hoe en van wie? Er is maar één oplossing.

Joe Schreppel's landingsplaats in Zoersel. (Klik om in te zoomen)

volgende >